Wout van Aert heeft zijn eerste antwoord op de vraagtekens. In de Strade Bianche moest de Belg "tevreden zijn" met de 10e plaats. Van Aert voelde dat hij net tekortkwam om met de hoofdrolspelers mee te glippen op de Monte Sante Marie. "Die schifting was heel eerlijk", beaamt hij.

Op de Monte Sante Marie werd duidelijk dat Wout van Aert nog geen superversie was van zichzelf in de Strade Bianche. De grote kanonnen, met Pogacar op kop, maakten daar al het verschil.

Toch kijkt de Belg na zijn blessure en ziekte tevreden terug op zijn koers, die begon met veel vraagtekens.

"Dat moet wel", lacht Van Aert. "Ik heb de koers gereden die ik in de benen had."

"Het was enorm lastig. Ik mis nog iets, maar niet heel veel om bij die groep achter Pogacar te zitten. Daar ben ik wel tevreden mee."

Toch droomde de eeuwige winnaar in onze landgenoot van het allerhoogste.

"Natuurlijk wilde ik meer, maar de schifting op de Monte Sante Marie was heel eerlijk. Ik moet nog een stapje zetten om daar mee te zijn met het groepje", herhaalt Van Aert.

Aan Tadej Pogacar was hoe dan ook niets te doen. "Woorden schieten tekort", haalt WvA zijn schouders op na een veelzeggend lachje.

"Je verwacht het ook ergens, maar hij bewijst het toch telkens. Je merkt dat er dan voor de tweede plaats wordt gekoerst. Dat dwingt hij ook af, natuurlijk. Ja ... Knap, alweer."

Nu maakt de Belg zich op om beter te worden in de Tirreno-Adriatico. "We zijn begonnen", sluit hij af met een knipoog.

Bron: Sporza
Foto's: Kramon